Neem dan Hokatex (ingezonden brief)

Het blijkt altijd weer subjectief te zijn, hoe goed een naam ‘de lading dekt’. Hier volgt een email die wij ontvingen naar aanleiding van het artikel “Iets met een Q of een X of een Y”, gepubliceerd in de Volkskrant. “Geachte medewerkers van Globrands,

Ik kon, bij het lezen van het artikel in de Volkskrant over de “bedrijfsnamenbrij”, een lach nauwelijks onderdrukken.

Mijns inziens moet een naam de lading dekken van het bedrijf waarvoor de naam staat en geen onbegrijpelijke abstraktie zijn, die, hoe mooi wellicht ook, voor een leek de lading niet dekt.

Daarmee bedoel ik voornamelijk de aankomende zogeheten "grijze golf", die met dat soort akadabriese namen geen kant op kan. Oudere jongeren trouwens ook niet. Ook al klinken de namen soms heel mooi en zijn ze gedeeltelijk aan het Latijn of Grieks ontleend - wat móét je ermee als 'common consumer'?

Het lijkt wel alsof bedrijven er een eer in zien om namen te hebben die niets te maken hebben met de eigen achtergrond. Als hij maar lekker 'bekt'.

En daarvoor wordt dan ook nog eens grof geld betaald, omdat er specialisten aan hebben gewerkt die er een hele filosofie aan hebben gehangen die te moeilijk is om te doorgronden. Hoe moeilijker hoe beter, lijkt het wel.

Denk eens aan de nietszeggende namen van zorginstellingen, die juist steeds meer voor senioren werken. Namen waarbij de fantasie op hol is geslagen maar waaraan je nou niet direkt een zorginstelling plakt.

Is dit noodzakelijk, vraag je je dan af? En mag de ondernemer wel heel tevreden zijn én een vermogen betalen aan de bedenkers ervan? Hoe kan ik het karakter en/of werk van het bedrijf herleiden? Want dát wil degene nu juist weten die een bepaald bedrijf zoekt. En dat gaat, in de meeste gevallen, niet meer.

Neem dan Hokatex, een bedrijf in horeca- en verzorginstextiel waar mijn vader ooit bedrijfsleider was. Het is al meer dan 40 jaar een begrip, is verscheidene malen gereorganiseerd en heeft andere bedrijven overgenomen.

Maar Hokatex is in al die tijd nooit van naam veranderd zelfs de gedachte er over is nooit ter tafel gekomen.

Dra A Woudstra - Brouwer, Msc. - een 70 jarige seniore.”

[geredigeerd tbv leesbaarheid]